Eveet…

Gitmeden cok sevdigim bi arkadasim vasitasiyla bi blog acayim dedim. Ancak 1 hafta sonunda yazma firsati bulabildim. Malum farkli bir ulke farkli insanlar deigisik bi adaptasyon sorunu yasatiyo halihazirda🙂 ama hersey rayina oturmaya basliyo biyerden sonra gercekten de.

Onceliklee…Buraya gelirken yasadigim olaylari kisa bi ozet gecmek isterim. Yolculugumu tek basima yaptim. Prag´da havalimanindan sonra otobus duragini 50 kilo agirligimla bulmak (azicik) zor olsa da en nihayetinde kendimi otobuse atladim. bana hic yardimsever vatandaslar denk gelmedi ne yaziktir ki🙂 Tren istasyonuna ulastigimdaysa hersey biraz daha zorlasmisti tabi. Cunku bileti almak icin asagi inmem gerekiyodu ´50´ kilomla beraber. Biletimi aldiktan ve yukari ciktiktan sonra suratim oyle bir hal almis olacak ki yasli bir amca kosa kosa yanima geldi ve yardim lazim mi sorusunu yoneltti. Heralde yuzum yine oyle bir hal almis ki cevabimi beklemeden aldi elimdeki koca valizi ve biletimdeki peron numarasina bakip hizli adimlarla yurumeye basladi. Icimden ´áyyy ne yardimseverler canimm´ falan dedim tabi dogal olarak. Trene ulastigimizda kendisine cebimdeki tum bozuk paralari vermek istedim e o kadar yardim etti bi sekilde tesekkur etmek lazim dize dusundum. Fakat ´yardimsever amcam´ verdigim parayi begenmedi ve bana ´5euro 5euroooo´ diye serzeniste bulundu. ben de paramin butun oldugunu ve bozuklarimin 3.5 euro oldugunu belirttim ama ´i ihhh´ begenmedi hasbam. isin ilginc tarafiysa burda basladi. elimdeki butun parayi kapip kacmaya basladi ´yardimsever amcacigimm´. o an herseyi dusundum ´kossam yetisebilicekmiyim?´ ´bavullari biraksam biri calar mi?´ ufff dedim oturdum yerime. yani bavul tasimaciligina 20-25 euro kadar bayilmis bulundum. Bu kadarla kalmadi tabi, tren hareket ettikten yarim saat sonra bozuldu ! Baya bozuldu. Iyi peki tamam sakinim hersey guzel hersey hos… Gorevli kadin yanima gelip ´iniyoruz otobuse binecegiz´ diyene kadar trenin tamir edilmesi umudunu tasidim hep. Peki bu bavullari kim tasiycakti. Iste bu kisim tam bi iskenceydi. Aci cektim adeta. Otobus direk olarak Ceske Budejovice´e goturmedi bizi tabiki de. Yine bir tren istasyonunda birakti ve ben yine o guzel bavullari aglaya aglaya trene tasidim. Neyse ki Ceske Budejovice´de trenden inerken ´guzel´ insanlar bana yardim ettiler de biraz nefes alabildim :))) Sonra biri bana ´so Welcome to Ceske Budejovice..´ dedi.. evet cok hosgelmistim gercekten de🙂 …